Skip to content
نقد فیلم ماتریکس

نقد فیلم ماتریکس (خواهران واچوفسکی – 1999) – (در باب بینش‌های فلسفی«Matrix»)

می‌گویند «واچوفسکی­ها »، کارگردان‌های ماتریکس، یکی از کتاب‌های «ژان بودریار»، فیلسوف مطرح فرانسوی و از متفکران «پسامدرنیسم»، را به تمام بازیگران فیلم داده تا قبل از بازی حتماً مطالعه کنند در ادامه، ژان بودریار بعد از تماشای فیلم، اعتراض کرده که ایده‌های فلسفی‌اش، خیلی خوب

نقد فیلم پاپیون

نقد فیلم پاپیون (فرانکلین جی شافنر – 1973) -(چرا پروانۀ «پاپیون» تنهاست؟)

پاپیون به معنی پروانه است. نام مستعار «مک کویین». نیاز و آسیب‌پذیری باعث دوستی دگا و پاپیون می‌شود گرچه داستان می‌گوید این دو خلاف‌کارند. آدم در زندان باهم بندی‌ها احساس هم سرنوشتی می‌کند اما وقتی مسئله بقا وسط باشد این احساس خواب می‌رود. مسئله بقا

نقد فیلم فهرست شیندلر

نقد فیلم فهرست شیندلر (استیون اسپیلبرگ – 1993) – (کلاس درس «فهرست شنیدلر»)

وقتی سطح سواد خواننده بالا باشد، نویسنده باید بااحتیاط کلمه ردیف کند و پایین بیاید. وقتی اثری در سطح جهان برای بسیاری از انسان‌ها مهم باشد، باید قبل از اظهارنظر، خوب مفاهیم را چکش‌کاری شود. وقتی اثری جایزه‌ها ببرد و به‌نوعی برند شود، باید بسیاری

نقد مینی سریال گامبی وزیر

نقد مینی سریال گامبی وزیر (اسکات فرانک – 2020) – (بِت چشم‌هایت را ببند)

«گامبی وزیر» مینی سریالی است که در هفت قسمت توسط اسکات فرانک و آلن اسکات ساخته‌شده و نتفلیکس آن را در سال 2020 منتشر کرد. این سریال در ژانر درام و خانوادگی، اقتباسی است بر اساس رمانی با همین نام، اثر والتر تویس. گامبی وزیر

نقد فیلم ماشینیست

نقد فیلم ماشینیست(برد اندرسون – 2004) – (ابله در دست کریستین بیل)

«کریستوفر نولان» فیلمی دارد با عنوان «بی‌خوابی». «فئودور داستایوفسکی» کتابی به نام «ابله». «تروور روزنیک» یعنی «کریستین بیل»، بازیگری است بسیار لاغر، در نقش اول فیلم «ماشینیست» که مدت زیادی است به «بی‌خوابی» دچار شده و کتاب «ابله اثر داستایوفسکی» را می‌خواند.اینکه فیلم بی‌خوابی کریستوفر

نقد فیلم اینسپشن

نقد فیلم اینسپشن (کریستوفر نولان – 2010) – (به ایده ای که نولان در سینما کاشت فکر کن)

کیهان در حرکت، فصول طبیعت در حرکت و عشق انسان به انسان در حرکت است درست مانند حرکت «فرفره» در سکانس پایانی فیلمی از کریستوفر نولان. گاهی حضور ستاره سینمایی در نقش شخصیت اول فیلم و دیدن تار­‌­‌ و­‌‌ پود ایده فیلم‌نامه آن را تیره‌­

نقد فیلم روانی

نقد فیلم روانی (آلفرد هیچکاک – 1960) – (روانکاوی فیلم روانی)

در مصاحبه‌ای با حالتی اعتراضی به  «هیچکاک» می‌گویند: بعد از سکانس دوش گرفتن «ماریون کرین»، در فیلم «Psycho» شما، به تنهایی دوش گرفتن، ترسناک شده است. هیچکاک در پاسخ به مصاحبه‌کننده، با ارجاع به فیلم ترسناک دیگری در دهه­  60، و با مقداری «طنز» و